Płyta kompaktowa (ang. Compact Disc, CD-ROM – Compact Disc – Read Only Memory) — poliwęglanowy krążek z zakodowaną cyfrowo informacją do bezkontaktowego odczytu światłem lasera optycznego. Wytworzony w celu nagrywania i przechowywania dźwięku, przy użyciu kodowania PCM, który dziś jest tylko jednym ze standardów cyfrowego zapisu dźwięku. Taką płytę nazywa się CD-Audio. Dzięki dużej jak na indywidualne czasy pojemności, niezawodności i przystępnej cenie, dysk kompaktowy stał się najpopularniejszym medium do zapisywania danych.
Standardowa płyta CD posiada średnicę 120 mm i jest w stanie pomieścić 700 MB danych albo 80 minut dźwięku.
Płyta kompaktowa została zrealizowana wspólnie przez koncerny Philips i Sony pod koniec lat 70., a jej premiera odbyła się w fabryce w Langenhagen własności PolyGram 17 sierpnia 1982, która wtedy należała do Philipsa.
Pierwszą płytą, która pojawiła się w wersji CD była \"The Visitors\" grupy ABBA, jednakże pierwszym materiałem opublikowanym na nośniku CD w Polsce (w 1989 roku) była płyta \"Spokojnie\" zespołu Kult o symbolu Polton CDPL-001.
Pierwsze płyty i odtwarzacze CD zostały wprowadzone we wrześniu 1982 roku w Japonii. W dystrybucji w Stanach Zjednoczonych i Europie pojawiły się w marcu 1983 r. |
|
Słowa kluczowe, tagi: |
|
Adres strony www. Odwiedź stronę: |
|